• دلم تنهـــــا بـــود ... تــو از اینجــا شــروع شـــــدی ...

  • دلم تنهـــــا بـــود ... تــو از اینجــا شــروع شـــــدی ...

کاربر عزیز،
با ارسال متن یا تصویر به ما از طریق تلگرام یا سایت ان را با نام خودتان میگذاریم

ﺗـــــﻮ

ﺯﻧــﺪﮔـﯽ ﺯﯾــﺒــﺎﺳــﺖ 

ﯾــﻌـﻨـﯽ ﺩﺭﺳـﺖ 

ﺍﺯ ﻫــﻤــﺎﻥ ﺭﻭﺯﯼ ﮐـــﻪ 

ﺗـــــﻮ ﺗـــﻤـﺎﻡ ﺯﻧـﺪﮔـﯽ ﺍﻡ ﺷــﺪﯼ

دردِ دِل

دردِ دِل کــه میکُنــی
یعنـــی ضَعــف هایَــت را
درد هاَیــت را
میگُذاری در سینـــی و تعــــارُف میکنــی
کــه هَــرکُدامَـــش را کــه میخواهنـد بردارنـــد
تیــــز کننـــد
تیــــغ کننـــد
… و بزننـــد

می آیی …

“چشم میبندم
حتی نفسهایم را عمیق میکشم
می آیی …
درست توی خاطرم
روبروی دقایقم
جان میگیری..!
نگاهت
عطر تنت
هوایت…”

وفادار…

در آغـــوش خودم هستـــم!

مـــن خودم را در آغوش گرفتـــه ام…!

نه چنـــدان با لطافتــــ

نه چنـــدان با محبتــــ…

امـــا

وفـــادار….وفـــادار….

گاهی

گاهی دلم میخواد خودم رابغل کنم

ببـــرم بخوابانمش لحــــــاف را بکشم رویش

دست ببرم لای موهایش ونوازشش کنم

حتـــــی برابش لالایی بخوانم

وسط گریــه هایش بگویم غصه نخور

درست میشود اگــرهم نشد به جهـنم تمام میشـــود….

وجود اوون

یه وقـــتی یــــه نـــفــ.....ـــر ‌.
میـاد تــ....ــو زندگیـــت کــــه میـــــفهمی . . .
اون چیـــــزی که تــــو رو روی زمیــن نگــــه داشـــــته . . .
جــــاذبه زمیــ....ــن نیـــــست . . . !
وجــــود اونـــ❤ـــه . . .

همیشه

همیشه منتظر بودم چیزی بشود
اتفاق کوچکی بیافتد....
مثلا سرما بخورم....؛یا دستم را ببرم
بعد...
با آب و تاب برای تو تعریف کنم... 

وقتی نگران می شوی
عاشق تر می شوم....

بـــﻌـﻀـــﯽ ﻭﻗــﺘــﺎ

بــــﻌـﻀــﯽ ﻭﻗــﺘـﺎ ﺁﺩﻡ ﻋــﺠﻴـﺐ ﺩﻟــﺶ ﻣﻴــﺨـﻮﺍﺩﻳــﮑـﯽﺑــﻬــﺶ ﮔﻴـــﺮ ﺑـــﺪﻩ !
ﺍﺯﺵ ﺑــﭙــﺮﺳــﻪ ﮐــﺠـﺎﻳــﯽ؟؟؟
ﮐــﺠــﺎ ﻣﻴــﺮﯼ؟؟؟
ﮐــﯽ ﻣﻴـــﺎﯼ؟؟؟
ﺯﻭﺩ ﺑـــﺮﻭ ﺧــﻮﻧــﻪ !
ﺭﺳــﻴـﺪﯼ ﺯﻧـﮓ ﺑـــﺰﻥ !!
ﻫـــﻮﺍ ﺳـــﺮﺩﻩ ﻟــﺒـﺎﺱ ﮔـــﺮﻡ ﺑـﭙـــﻮﺵ ...ﺗــﺎ ﺩﻳـــﺮ ﻭﻗـﺖ ﺑـــﻴـﺪﺍﺭ ﻧــﻤـــﻮﻥ ...
ﺣـــﺘـﯽ ﺑــﺎﻫــﺎﺕ ﻗـــﻬــﺮ ﮐـــﻨـﻪ ، ﺑــﺎﻫــﺎﺵﻗــﻬــﺮﮐــﻨــﯽ ...
ﻧـــﺎﺯﺕ ﺭﻭ ﺑــﮑـﺸـــﻪ !
ﻧـــﺼـﻔــﻪ ﺷــﺒـﯽ ﺑـﻬـﺖ ﺍﺱ ﺍﻡ ﺍﺱ ﺑـــﺪﻩ ...
ﺑـــﺪﻭﻧــﯽ ﺗــﻮ ﺑــﻲ ﺧــﻮﺍﺑﻴــﺎﺷـــﻢ ﺑــﻪﻳــﺎﺩﺗـــﻪ ...
ﺑـــﺎﻳـﺪ ﻳـــﮑـــﯽ ﺑـــﺎﺷــﻪ ﻧــﮕـﺮﺍﻧـﺖﺑـــﺎﺷـــﻪ ... !
ﺑـــﺎﻳــﺪ ﻳـــﮑــﯽ ﺑـــﺎﺷــﻪ ﺑـﻬـﺖ ﺑــﮕـــﻪ :ﻣــﻮﺍﻇـﺐ ﺧـــﻮﺩﺕﺑــﺎﺵ ! ...ﺁ
آﺩﻡ ﻫـــﯽ ﻣـــﻴﺨــﻮﺍﺩ ﺑــﻪ ﺭﻭﯼ ﺧـــﻮﺩﺵﻧـــﻴــﺎﺭﻩ، ﻫــﯽﺑـﮕـــﻪ ﻫــﻤﻴــﻨـﺠـــﻮﺭ ﯼ ﺧــﻴـﻠــﻴـــﻢ ﺧـــﻮﺑــﻪ !
ﻭﻟــﯽ ﻳـــﻪ ﻭﻗـــﺘــﺎﻳـــﯽ ﺩﻳـــﮕــﻪ ﻧـــﻤﻴـــﺸــﻪ،ﺩﻳـــﮕــﻪﻧــﻤﻴــﺘـﻮﻧـــﻪ !
ﺑـــﻌـﻀـــﯽ ﻭﻗـــﺘــﺎ ﺁﺩﻡ ﺣـﺲ ﻣﻴــﮑﻨــﻪﻣــﻴﺨــﻮﺍﺩ ﻳـــﻪﺣـــﺮﻓـﺎﻳـﯽ ﺭﻭ ﺑـــﺸـﻨـــﻮﻩ ...
بــــﻪ ﺣـــﺴـﺎﻳــﯽ ﺭﻭ ﺗـــﺠــﺮﺑــﻪ ﮐــﻨـــﻪ !
بـــﻌـﻀـــﯽ ﻭﻗــﺘــﺎ ﺁﺩﻡ ﺩﻟـﺶ ﻣـــﻴﺨـــﻮﺍﺩ ﻭﺍﺳـﻪﻳـﮑــﯽ ﻣـﻬـــﻢ ﺑـــﺎﺷـــﻪ .
ﻫـﻤﻴــــن...

دوستش دارم

ﻫﯿــــــﭻ ﮔﺎﻩ ﺩﻭﺳــــﺖ ﺩﺍﺷــــﺘﻦ ﻫــــﺎﯼِ ﭘــــﺮ
ﺩﻟﯿـــــﻞ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳـــــﺖ ﻧــﺪﺍﺷﺘـــﻪ ﺍﻡ
ﻣﺜﻠــﺎ ﺍﯾــــﻦ ﻫﺎ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔـــﻮﯾــــﻨـــﺪ
ﻋﺎﺷــــﻖِ ﭼﺸــــﻤﺎﻧـــﺶ ﺷﺪﻡ،
ﯾﺎ ﺩﯾﮕـــــﺮﯼ ﻣﯽ ﮔـــﻮﯾــﺪ:
ﻋﺎﺷـــــﻖِ ﺷــﺎﻧــــﻪ ﻫـــﺎﯾــــﺶ!
ﯾــﺎ ﭼــﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧــﻢ ﻫﺮﭼـــﻪ!
ﺍﺻﻠــﺎ ﻣﻌﻨـــﯽ ﻧــﺪﺍﺭﺩ
ﻭﻗﺘـــﯽ ﮐﺴـــﯽ ﻣﯽ ﮔﻮﯾـــﺪ ﭼـــﺮﺍ ﺩﻭﺳﺘــــﺶ ﺩﺍﺭﯼ؟
ﺑﺎﯾـــﺪ ﻧﮕـــﺎﻫـــﺶ ﮐﻨـــﯽ
ﻟﺒــﺨــــــﻨــﺪ ﺑــﺰﻧــﯽ
ﻭ ﺑﮕـــﻮﯾـــﯽ
ﭼـــــﻮﻥ
ﺩﻭﺳــــﺘـــــﺶ ﺩﺍﺭﻣـــ...!!

کسی دوستم نداشت

ھمیشــہ از اینڪہ ڪســایے ڪہ دوســشون دارم از دســــت بــــدم میتــــرســـم
ولــــے بعضـــے وقـــتا از خـــودم میـــــــپــرســــم ....
ڪــســــے...
هســــت....
ڪــہ از...
از دســــت...
دادن مــــن ....
بتــــــرسہ....
جــوابـــش سختــــہ ?!

دلم

دلم به بوی تو آغشته است .
سپیده دمان
کلمات سرگردان برمی خیزند و خواب آلوده دهان مرا می جویند
تا از تو سخن بگویم .
کجای جهان رفته ای ؟
نشان قدمهایت
چون دان پرندگان
همه سویی ریخته است .
باز نمی گردی ، می دانم و شعر
چون گنجشک بخارآلودی
بر بام زمستانی
به پاره یخی
بدل خواهد شد …

ادمها

آدمها به همان خونسردی که آمده اند
چمدانشان را می بندند
و ناپدید می شوند
یکی در مه
یکی در غبار
یکی در باران
یکی در باد
و بی رحم ترینشان در برف ...

در امتداد شب

در امتداد شب 
کسی قدم می زند 
کسی که هم خیابان ها را خوب می شناسد 
هم ستارگان را 
کسی که انتظار را 
سالهاست تمرین می کند 
کسی که سهم بیشتری از خود را 
به تو بخشیده ست 
در امتداد شب 
کسی ست که بغض هایش را 
قدم می زند

الهه امیری 

گـاهـی اوقـات...

گـاهـی اوقـات...


آدمـ نیــاز دارَد در آغـوشـ ِ مـَردی غـَرق شـود


مـَردی کـه اگـر کسـی اذیـت کـرد ،

قـول دهـد همیشـان را می زَنـَد 

مـردی کـه تـَه ریـش داشتـه بـاشـد

و لبخنـدش فقـط و فقـط بـرای تـو باشـد

مـردی کـه ساعتـ ها در آغـوشـَش لـَمـ دَهـی

بـدون ِ اینـکه بـروَد سـَر ِ اصـل ِ مطلـَب

مـردی کـه گـریـه هایـت را گـوش کنـد

و دَر خـود حـَل کنـد

مـردی کـه فقـط یـک سـر و گـردن بلنـد تـَر بـاشـد

مـردی کـه تـورا بـا دنیـا عـوض نکنـد

حتـی اگـر زشـت تـرین آدمـ ِ روی ِ زمیـ ن بـودی 

مـردی کـه مـَـــــــرد بـاشـَد . . .

خواب تو

روزهایم را
خیابان‌های شهر می‌گیرند
شب‌هایم را؛ خواب‌های تو.
” بیولوژی ” هم نخوانده باشی
می‌فهمی چه مرگَ‌م شده است!